Neem geen geit

Veel docenten die ik zo vlak voor de kerstvakantie spreek zijn moe. Sommigen ook gefrustreerd, van het duwen en trekken aan leerlingen die vaak ook gewoon een beetje moe zijn. Een van die docenten had het voornemen het helemaal over een andere boeg te gaan gooien. Ze zei dingen als loslaten, eigenaarschap bij de leerlingen, eigen verantwoordelijkheid. Ik vroeg haar of ze dacht dat dat haar probleem zou oplossen. Dat wist ze niet. Maar het zou haar in ieder geval minder energie kosten. Dat betwijfel ik. 

Een paar jaar geleden las ik Neem een geit van Claudia de Breij (leestip voor bij de kerstboom). Het titelverhaal gaat over een man die met zijn zwangere vrouw en vijf kinderen in een veel te klein hutje woont. Hij wordt daar helemaal gek. Daarom gaat hij naar de rabbijn. De rabbijn zegt: neem een geit in huis. De man doet dat, maar met die poepende geit erbij wordt het allemaal nog erger. Hij gaat daarom terug naar de rabbijn. De rabbijn zegt: doe die geit weg. 

Juist als we moe en gestrest zijn kiezen we vaak geit-oplossingen. Die zorgen voor een nieuw probleem. Je denkt soms niet eens meer na over je oude probleem, want je hebt het helemaal druk met je nieuwe geit-probleem. De geit wegdoen voelt raar, want je hebt veel tijd en energie in je geit gestopt. 

Ik zeg niet dat meer eigenaarschap bij leerlingen geen goed idee is. Dat is namelijk vaak een uitstekend idee. Het is alleen niet per se minder werk voor jou. En ze zijn ook niet meteen wel gemotiveerd. Goed implementeren kost tijd, energie en headspace. Niet zo handig om daarmee te beginnen als je aan je tax zit. Dan is het vooral een goed idee om afstand te nemen en uit te rusten. 

Fijne kerstvakantie allemaal!